Het Voorstel / La Proposition

De Paviagroep stelt voor om 15 leden van de Kamer in een federale kieskring te laten verkiezen, met een gegarandeerde vertegenwoordiging van 9 Nederlandstaligen en 6 Franstaligen, met de mogelijkheid om zowel eentalige als tweetalige lijsten in te dienen en met de mogelijkheid om verbindingen tussen lijsten aan te gaan.
Zie volledig voorstel en vaak gestelde vragen.
Zie ook onderaan een aantal reacties tot in mei 2009 op deze blog geplaatst. De blog is nu stopgezet, maar reacties, referenties en suggesties zijn nog steeds welkom op info@paviagroup.be.

Le groupe Pavia propose une circonscription fédérale de 15 sièges à la Chambre des représentants, avec une représentation garantie de 9 néerlandophones et 6 francophones, avec la possibilité de listes unilingues ou bilingues, et avec une possibilité d’apparentement entre les listes.
Voir proposition complète et questions fréquemment posées.
Voir aussi ci-dessous quelques réactions postées sur ce blog jusqu’en mai 2009. Le blog est maintenant arrêté, mais réactions, références et suggestions sont toujours les bienvenues sur info@paviagroup.be


84 Comments

  1. V. Vandenbosch Says:

    Ik vind het persoonlijk een ronduit schitterend idee.
    Blijven doorgaan, dus!

  2. Rudi Dierick Says:

    Pavia komt hier nogal stevig uit de hoek als enigzins wereldvreemde en vooral weinig democratische ivorentorenbwoners. Op het vorige forum heb ik véle kritische vragen gepost en argumenten gegeven waarom zo’n voorstel onzinnig, én ondemocratisch is. De heren professoren van pavia voelden zich evenwel vééééél te ged om ook maar één kritiek ten gronde te beantwoorden. Heet zoiets niet ‘arrogant’?

  3. Un petit Belge Says:

    J’approuve totalement votre projet d’une circonscription nationale. Venez tous donner votre avis sur ce sujet sur le blog http://journalpetitbelge.blogspot.com

  4. anoniem Says:

    We leven in een land dat in feite niet echt bestaat. We hebben geen contact met elkaar, en we zijn uiteengegroeid. Een jaar geleden heb ik over dit voorstel nagedacht (los van wat er toen al blijkbaar in de pers was gepubliceerd (De Standaard,…)). Volgens mij waren er twee mogelijkheden. Ofwel een splitsing van het land, wat voor een waarnemer die het met enige afstand bekijkt eigenlijk de meest logische oplossing zou zijn. De tweede optie was dus dit voorstel.
    Ik zou een splitsing van het land betreuren. Zeker als je bedenkt dat er meer en meer europees beslist wordt, om dan nog eens te gaan opsplitsen, als je het zo bekijkt, lijkt een splitsing al veel minder aangewezen.
    Ik ben het dus zeker in grote lijnen eens met het voorstel, toch heb ik nog enkele opmerkingen.
    Ten eerste zou het in de praktijk niet zoveel verschillen, zowel qua stemmenaantal, als qua praktische uitkomst. Daartegenover staat dan weer dat je eigenlijk niet mag uitgaan van wat het ‘oplevert’, maar van het feit dat je nieuwe kansen schept op die manier.
    Een tweede opmerking, vraag eigenlijk, gaat over die gegarandeerde zetels per taalgemeenschap. Volgens mij verwissel je hier het ene democratisch deficit voor het andere. Want stel –volkomen utopisch- dat iedereen voor Franstalige kandidaten stemt, hoe kan je dan iemand in het parlement laten zetelen die niet verkozen is (de negen nederlandstaligen)? (En omgekeerd uiteraard ook, hoe kan je iemand die verkozen is dan zijn plaats ontzeggen)

    Ik weet het, ik spreek mezelf voor een stuk tegen door enerzijds te zeggen dat het eigenlijk niet veel verschil zal opleveren, en aan de andere kant te stellen dat het voor een totale ommekeer zal zorgen. Maar ik vind dat je alle theoretische mogelijkheden moet nagaan, al zijn die uiteraard totaal niet realistisch.

  5. Joris Says:

    Uw tweede opmerking houdt wel steek, eerlijk gezegd. Maar ge weet, als ge dat er niet bij zou halen, dan wordt zo’n voorstel nooit geaccepteerd. Dat is te radicaal voor de huidge politiek, maar wie weet verandert ze wel.

    Voor het overige, mooi werk jongens!

    Een student.

  6. Th. Senterre Says:

    Je vous remercie pour cette démarche qui reste un “oubli” dans un état fédéral digne de ce nom. Il est logique de pouvoir participe à l’élection de nos représentants au niveau fédéral, sans être restreint dans notre choix.
    J’ai une expérience de vie professionnelle au Canada, état fédéral également, et j’ai pu y vivre différentes élections, provinciale et fédérale.
    Je pense que la Belgique, les Régions et les Communautés bénéficieraient de ce genre de gestion des circonscriptions électorales.
    Bon courage dans votre travail

  7. Rodrigues Roland Says:

    Je suis un francophone résidant en Flandre et j’approuve totalement votre proposition, j’estime même qu’elle constitue un premier pas vers un système réellement démocratique car dans votre proposition vous mettez en évidence l’aspect politique. Du point de vue de l’individu, lorsque je me rend dans l’isoloir j’ai le sentiment de faire partie d’une minorité sans droit accomplissant un devoir ce qui est contraire au fameux principe:” Tout les belges sont égaux devant la loi (électorale)”, votes flamand ou tais-toi! Et les droits de l’homme alors? Dans l’isoloire je n’ai plus droit à mes opinions politiques ni le droit de les exprimer alors que paradoxalement les extrémistes de droite ont ce droit. Curieux dans un Etat démocratique.

  8. La Chunga Says:

    Het voorstel dat voorligt is klinklare onzin, omdat het niets bijdraagt tot een optimalisering van de democratie. Dit voorstel - dat niet meer dan een politieke symboliek in zich draagt - getuigt van een totale wereldvreemdheid en bovenal een totaal gebrek aan inzicht in wat democratie eigenlijk is.
    Parlementsleden moeten worden verkozen via kieskringen die dicht bij de mensen staan. De uitvoerende macht daarentegen moet worden verkozen door een kieskring die gans de bevolking omvat.

    Wat moet er gebeuren op federaal niveau?

    De uitvoerende macht (de regering) moet verkozen worden vanuit een federale kieskring (gans het land). Kandidaatteams - premier en vice-premier - bieden zich aan bij alle kiezers in dit land. Na de eerste stemronde gaan de twee best scorende teams over naar de tweede ronde. De kandidaatteams doen er goed aan zo te zijn samengesteld dat elk landsdeel gading kan vinden bij de teams, dwz dat een team best bestaat uit een Nederlandstalige en een Franstalige.
    De uitvoerende macht beschikt over de nodige bevoegdheden om beleid te kunnen voeren.

    Mbt de wetgevende macht wordt de Senaat afgeschaft en blijft enkel de Kamer van Volksvertegenwoordigers bestaan die 200 ipv 150 leden telt. Er verdwijnen dus 21 federale mandaten: 71 senatoren minder maar 50 volksvertegenwoordigers meer.
    Brussel krijgt 20 volksvertegenwoordigers toegewezen waarvan er 10 worden verkozen in kleine kieskringen (districten) volgens het “the winner takes it all principe”. De overige tien worden verkozen in de volledige Brusselse kieskring waarbij het aantal stemmen bepaalt wie is verkozen.
    Elk van de tien provincies verkiest binnen een provinciale kieskring 9 volksvertegenwoordigers waarbij per provincie de kandidaten met het hoogst aantal stemmen zijn verkozen. Dit betekent dat er 45 Waalse en 45 Vlaamse provinciale volksvertegenwoordigers zijn.
    De overige 90 volksvertegenwoordigers worden verkozen in twee kieskringen - de Waalse en de Vlaamse - waarbij het aantal gewestvolksvertegenwoordigers wordt bepaald door het aantal inwoners. Momenteel zou dit betekenen dat Vlaanderen 54 gewestvolksvertegenwoordigers afvaardigt en Wallonië 36. De verkiezing gebeurt volgens het aantal behaalde stemmen.
    De Kamer van Volksvertegenwoordigers zou dus bestaan uit 20 Brusselse volksvertegenwoordigers, 81 Waalse volksvertegenwoordigers en 99 Vlaamse volksvertegenwoordigers.
    De wetgevende macht controleert de uitvoerende macht.

    De plaats op een lijst speelt geen rol; kiesdrempel is uit den boze; zelfs individuen kunnen opkomen.

    Ik ben van mening dat de heren professoren die zich inlieten met deze denkoefening rond totaal irrelevante details, er beter hadden aan gedaan, een echte brainstorm te organiseren rond optimalisering van de democratie, niet rond het toevoegen van een bijkomend complexiteitsdetail.

  9. Mathieu D. Says:

    Votre proposition relève de l’évidence. J’espère qu’elle sera perçue comme telle par tous nos partis politiques, “nordistes” ou “sudistes”. Je regarde de près leurs réactions à ce sujet…

  10. berger Says:

    Tout à fait d’accord avec votre proposition.J’aimerais pouvoir voter demain pour Johan Vandelanotte .Je crois que c’est indispensable si l’on veut organiser un Etat fédéral qui n’est pas simplement le démantellement progressif de notre petit pays.

  11. erik kennes Says:

    Het doet deugd om eindelijk eens wat rationaliteit terug te vinden in het institutionele debat. Oprechte felicitaties voor dit initiatief dat één van de weinige is die de twee gemeenschappen terug bijeen wil brengen in plaats van ze om opportunistische redenen uiteen te drijven. De motivatie van binding tussen de gemeenschappen lijkt me dan ook prioritair tegenover het democratische argument. Zou men trouwens de problemen van de taalrollen niet kunnen vermijden door van de kandidaten te eisen dat ze tweetalig zijn? Kunnen ze zich op die manier niet onttrekken aan de hokjes van de taalgroepen? Of vraagt het een te grote grondwetswijziging indien men rekening wil houden met alle consequenties?

  12. Frédéric Rottier Says:

    Dans notre pays, on considère la politique trop comme une sphère de confrontation d’opinions. Le dialogue y à une fonction quelque peu altérée: on investit toute son énergie soit à tenter de convaincre l’autre, soit à critiquer l’opinion et les méthodes de l’autre. L’initiative du groupe de Pavía est louable, non pas pour son “opinion” (défendant une certaine conception de la Belgique), mais parce qu’elle fait table rase des idées préconçues et cherche une solution systémique.
    Elle vise à répondre à la question suivante: quel changement dans notre système peut remédier de manière structurelle au disfonctionnement politique belge?
    La proposition est un niveau au-dessus des opinions politiques préconçues: elle porte sur la loi électorale. Elle invite à la réaction et au dialogue. Point ne suffit donc de la qualifier d’irréaliste, de dépassée ou de “wereldvreemd” et, ainsi, de s’en débarrasser à bon compte; non, il faut venir avec des contre-propositions ou, tout au moins, avec des contre-arguments pertinents. Mais attention! Que ceux qui proposent une alternative à cette proposition aient le même souci de rigueur de pensée; qu’ils proposent eux aussi des solutions catégoriques, conséquentes et concrètes.
    J’attends du groupe de Pavía qu’il élève le niveau du débat de société. J’attends des autres qu’ils s’en sentent intellectuellement stimulés et qu’ils répondent sans préjugés à l’appel.

  13. Lambert Jaegers Says:

    En tant que belge germanophone je voudrais insister sur le fait que dans le cadre d’un état fédéral accompli, il est important que les trois communautés de ce pays trouvent leur juste place dans le paysage institutionnel belge. Dans ce cadre-là, il est important de rappeler l’exigence d’une représentation garantie de la population germanophone dans les instances fédérales. Cette exigence prend toute son importance, si la convention cadre pour la protection des minorités nationales est vraiment prise au sérieux (si un jour elle sera ratifiée!!). Il est en effet important de garantir la participation d’une minorité nationale aux instances politiques.
    Or j’ai entendu dire les invités du groupe PAVIA ce matin à la RTBF qu’il n’est pas nécessaire de garantir l’élection d’un ou d’une germanophone dans le cadre de la proposition de Pavia.
    Ils argumentaient leur position en évoquant le fait que cette garantie serait satisfaite par la présence de la Communauté germanophone dans le Sénat.
    C’est à mon avis une erreur dans l’argumentation du groupe PAVIA. En effet, le Sénat sera l’assemblée des entités fédérées et c’est donc le parlement de la Communauté germanophone en tant qu’institution qui y est représenté (par le sénateur de communauté).
    La Chambre quant à elle est l’assemblée de la population. Il faut donc pouvoir garantir que la population de langue allemande y soit représentée!!. Et par l’intermédiaire d’une circonscription nationale (telle que Pavia le suggère ou telle qu’ECOLO l’a déjà proposé) cette représentation de la population de langue allemande pourrait très bien être garantie.

  14. Lambert Jaegers Says:

    Est-elle vraiment suffisante, cette proposition intéressante?
    Car, à mon avis, le grand problème auquel nous sommes confrontés dans le cadre de l’état fédéral belge, c’est l’absence d’une opinion publique fédérale belge organisée. Et je ne pense pas, que c’est en créant une circonscription électorale fédérale que nous allons susciter la formation d’une telle opinion publique fédérale organisée.
    Ce sont surtout les médias qui participent à la formation d’une opinion publique. Or les médias en Belgique sont et resteront très probablement organisés sur base des trois communautés linguistiques du pays, qu’il y ait une circonscription nationale ou pas. Pire - si je puis-dire - la population belge de langue allemande p.ex. est orienté médiatiquement surtout vers l’Allemagne. On y connaît très probablement beaucoup mieux les discussions politiques se déroulant en Allemagne que celles se déroulant en Belgique, on y connaît plus les hommes et femmes politiques de Berlin que de Bruxelles (sauf peut-être en ce qui concerne les débats et les politiques du parlement de la Communauté germanophone de Belgique).
    Les structures participant de manière primordiale à la formation d’opinions publiques (comme les partis politiques, les syndicats, les organisations d’éducation permanente, les organisations de jeunesse …) sont elles-aussi soit organisées sur base communautaire (au moins sur base des deux grandes communautés linguistiques de Belgique), soit restent organisées au niveau national mais sont caractérisées alors par des sensibilités différentes, selon l’aile linguistique de l’organe national.
    Il me paraît que ces tendances sont irréversibles. Une circonscription nationale n’y changera rien.
    Aussi reste-t-il important de se rendre compte, que dans les trois communautés, les citoyennes et citoyens vivent dans un environnement différent. Le monde objectif est appréhendé et reçoit du sens à travers une interprétation subjective, influencée par le vécu des gens. Et il est clair, que ce vécu des gens et leur manière d’interpréter le monde diffèrent d’une communauté à l’autre.
    Enfin notons, qu’une opinion publique se forge par la compréhension d’une réalité. Et qu’une réalité se comprend par la communication et donc par la langue. Or le jour semble encore loin, où tous les Belges parleront les trois langues nationales et auront donc acquis l’instrument nécessaire à la compréhension de leurs concitoyennes et concitoyens.

  15. Lambrecht christina Says:

    Dit initiatief is schitterend! Mijn eigen kleine bijdrage om het te verwezenlijken is erover te spreken met alle mensen rond mij, opdat iedereen in mijn waalse en vlaamse vrienden-, kennisen- en familiekring eraan kan deelnemen. We mogen ons niet in slaap laten wiegen door onze regionale politici, waarvan er sommigen natuurlijk bang zijn een tik op de vingers krijgen van kiezers uit het andere landsgedeelte. Partijën die op dit initiatief negatief reageren, zijn partijën die mijlenver staan van democratie of met verborgen agenda’s de kiezer iets wijs maken en hem of haar om de oren slaat met bangmakende woorden als separatisme; met onbegrijpelijke termen als confederalisme.
    De voordelen die ik als “gewone” burgervrouw zie?:
    Bruggen zullen opnieuw worden gebouwd,
    de Vlaming zal verder dan zijn eigen tuinhuisje kijken, de Waal ook.
    Politici uit eigen regio, verkiesbaar aan de andere kant van de taalgrens, zullen wat meer op hun tellen gaan letten alvorens boude uitspraken over een ander gewest.
    De media, die zich nu een beetje teveel laten inspireren door wat er in hun eigen achtertuin gebeurt, zullen inkt te kort komen om ook dat andere nog ongekende gewest in beeld te brengen,
    de taalvaardigheid zal een belangrijk onderdeel worden: de kennis van het Nederlands, het Frans en het Duits zullen aangemoedigd worden, want potentiële kiezers spreek je beter aan in hun eigen taal,
    Absurde situaties kunnen misschien gemakkelijker uit de wereld geholpen worden: een vb: onze dochter deed haar eerste kandidaturen Rechten in Namen en studeerde met onderscheiding af in Leuven. Ze wil graag magistrate worden, neemt met succes deel aan de examens, maar zal helaas door de bestaande wetgeving nooit in haar thuishaven Namur mogen zetelen….of toch, indien ze haar studie nog eens (verkort) overdoet aan een franstalige universiteit. Onze dochter is perfect drietalig, doceert in het Frans en schrijft juridische studies in beide landstalen en ook in het Engels.

    Dit initiatief van de Pavia groep verdient elke steun!

  16. André Says:

    Ik vind dit een zeer goed initiatief.
    Eindelijk nog eens een voorstel tot hervorming van de instellingen dat banden wil smeden in plaats van ze te verbreken !
    Hopelijk kan dit gerealiseerd worden.

  17. JCB Says:

    Worden er hier niet enkele begrippen flink door elkaar gehaald ?
    Dat een federale kieskring – terloops gezegd :ik ben dit idee méér dan genegen – een “federerend instrument” kan zijn, is een feit. Het zou zowat de maizena kunnen genoemd worden van het belgisch-bestel sausje.
    Maar of dit tot een betere , een sterkere , een efficiëntere democratie leidt, laat ik graag in het midden. Tot het tegendeel bewezen is natuurlijk.
    Poneren dat : … De democratie die wij vandaag kennen in essentie een vertegenwoordigende democratie is….” vind ik wat kort door de bocht gaan. Dit kun je desnoods stellen als postulaat , maar (juist) daarom stemt dit niet naadloos overeen , met de perceptie van de burger.
    De definitie van particratie leunt wellicht dichter bij de dagelijkse politieke praxis aan. En het is pas door vanuit deze stelling, dit feitelijk gegeven te vertrekken dat de “democratische deficiten” hun invullingen zullen krijgen en geremedieerd kunnen worden. Een democratie die zoveel , en van langsom meer democratische deficiten vertoont , IS geen democratie meer.
    Het “prutsen” aan kieskringen zal daar weinig soelaas aan brengen.
    Conclusie :
    1° Indien dit land nood heeft aan “cement” dan is het voorstel van een federale kieskring” lovens- en prijzenswaardig als tool.
    2° Het heeft in uiterst weinig mate zin als antwoord op democratische deficiten. Daarvoor zal wellicht enkel “directe” democratie als vehikel kunnen gebruikt te worden.
    3° Noch professoren, noch studenten mogen zich aan begripsverwarring bezondigen … zo haal je nooit een “grootste”.

  18. poncelet charles Says:

    J’approuve avec conviction votre proposition. Il s’agit là d’un élément fédérateur qui pourrait venir revivifier notre Etat fédéral qui, il faut bien le reconnaître, témoigne souvent d’un défaut d’esprit adulte. Au lieu d’être le bouc émissaire de tout ce qui dérape, l’autre communauté devient un terrain d’action politique au sein duquel il faudra venir convaincre des électeurs. Elle devient enfin ce qu’elle est appelée à être dans un Etat fédéral : une véritable amie. J’espère fermement que cette proposition aboutira et je félicite le groupe Pavia de s’investir à ce point dans la poursuite d’un objectif aussi fécond et honorable que celui que constitue la survie et l’amélioration de l’Etat belge.

  19. Krings V. Says:

    Bevor jedoch solche Überlegungen in die Tat umgesetzt werden, sollte allen Belgiern mitgeteilt werden, dass die deutschsprachigen Belgier bislang noch keinen Abgeordneten direkt in die Kammer, geschweige denn in den Senat entsenden können. Bisher gibt es noch keinen eigenständigen Wahlbezirk.
    Wenn 15 Föderalabgeordnete direkt von allen Belgiern gewählt werden sollten, müsste diese mindestens die 3 (ja drei) Landsprachen beherrschen.

  20. Jefke Says:

    Pavia ? Federale kieskring ? Ja, wel leuk. Of toch niet ? Gaan we nu eindelijk eens ophouden om rond de pot te draaien. Onze staatshervorming is totaal mislukt. De 4 van Poupehan zouden zoiets nooit gewild hebben. De staat wordt trouwens helemaal niet bestuurd vanuit de Wetstraat, maar vanuit de Brusselse liberale cenakels van de macht. Die laten jullie toch maar spelen. Wij Belgen, durven niet, durven niet toegeven dat we moeten terugkeren naar een unitair België. Waar een regio, of een gemeenschap (weer zo’n halfbakse mislukking), niet verplicht is te kiezen voor politiekers die niet het minste talent en de aanleg hiervoor hebben, laat staan de motivatie. Die zich bezighouden met het verfraaien van hun badkamer eerder dan met beleidskwesties. En dan al dat geld. Mensen toch, politieker worden in dit land is een carrière. Je kan altijd wel in één of andere gewest, gemeenschap, of provincieraad terecht en als je dan promotie krijgt, mag je federaal gaan. En jullie van Pavia, jullie durven ook niet. Weg met die idiote democratische onzin, één federale kieskring voor alle parlementsleden en (kabouter luien) senatoren. Maar ja, waarvan gaan al die nietsnutten van politiekers dan leven ? Een nieuw VW-Vorst ?

  21. Bruno Says:

    Jefke heeft helemaal gelijk: enkel een unitair België biedt soelaas.

    Ter zake, een klein vraagje: wat voor zin heeft een nationale kieskring, indien de verdeelsleutel der zetels regionalistisch is?

  22. JCB Says:

    @ Krings.V:
    200 % akkoord …en weer een democratisch deficit geremedieerd.

  23. admin Says:

    En réponse à Lambert Jaegers (13) et V. Krings (19)
    Votre suggestion d’étendre la représentation garantie aux germanophones s’inscrit parfaitement dans la logique de notre proposition. Le problème, vous le devinez, est un problème numérique. La garantie de 9 sièges aux néerlandophones et de 6 sièges aux francophones correspond à peu près exactement aux proportions dans l’électorat du pays. La communauté germanophone constitue environ 0.7% de la population belge. Lui garantir un siège sur 15 reviendrait à la surreprésenter par un facteur de presque 10. Cette objection numérique disparait cependant si la représentation germanophone envisagée est garantie dans la circonscription provinciale de Liège, qui compte actuellement 15 sièges et en compterait 13 en cas de réduction de 150 à 135 du nombre total des sièges attribués dans les circonscriptions “provinciales”. La Communauté germanophone représente environ 7% de la population de la province de Liège. Un siège garanti dans ce cadre ne constituerait donc pas une violation flagrante du principe de proportionnalité.
    Une telle extension ne fait pas partie de notre proposition. Elle soulève peut-être des objections décisives. Aber warum nicht? Das ist genau was eine freie und offene Debatte heißt.
    Philippe Van Parijs, Mitglied der Paviagruppe

  24. dennis vandamme Says:

    Dit voorstel is een goed bedoelde poging om een staatsconstructie te redden waarvan de geschiedenis al LANG heeft duidelijk gemaakt dat ze gedoemd is om te verdwijnen. Er is geen Belgisch volk, er is geen Belgische cultuur, er is geen Belgische taal, er is geen Belgisch ‘gevoel’, er is geen Belgische publieke opinie, er is geen Belgische media, er zijn geen Belgische universiteiten, enz. In plaats van, zoals in elk -normaal- land dat tot deze conclusie komt, een deftig scheidingsplan uit te werken, gaan jullie net het tegenovergestelde doen: de doodsstrijd nog een beetje rekken. Alsof Belgie met dit voorstel plots wel gaat werken, alsof er zo plots wel ‘Belgen’ te voorschijn komen… Wat een naïviteit.

  25. JCB Says:

    Vraag aan de webmaster:
    Hoe verloopt het in Zwitserland ? Daar zijn toch ook een drietal verschillende “gemeenschappen” die met elkaar samenleven .

  26. Tim Vanbrabant Says:

    Ik begrijp niet dat in deze tijden, waarin bevoegdheden gedelegeerd worden naar het Europees niveau, en er meer beslissingen op internationaal en intranationaal vlak genomen worden, mensen pleiten voor een terugplooien op de eigen gemeenschap. België is zogezegd mislukt, maar is de regionalisering dan zo een wonder? Ik wil hier geen discussie opzetten over de pro’s en contra’s van separatisme. Ik bewonder het initiatief om een democratisch deficit weg te werken, dat ontstaat is met de ontwikkeling van België als federale staat. Wie gelooft in België, onder welke vorm of structuur dan ook, zal erkennen dat er een nationale kieskring nodig is. 2 bemerkingen echter: ik betwijfel of dit werkelijk haalbaar is zonder nationale politieke partijen. Er moet toch eens gedacht worden over inhoudelijke samenwerking over de regiogrenzen heen, om de nationale kieskring ook inhoudelijk body te geven. Immers, moeten de politici die kandideren voor deze lijst, niet ook een partijprogramma hebben dat beide regio’s tegelijk aanspreekt. Partijen moeten dan leren een werkelijk federaal programma uit te werken (niet zoals nu, waarbij de Vlaamse Partijen hun visie willen doorduwen, idem voor de Waalse partijen - vb jeugdsanctierecht, mobiliteit, ontwikkelingssamenwerking) ten tweede moet een nationale kieskring gelden voor de hele kamer, en niet enkel voor een handjevol zetels (een beetje te weinig naar mijn smaak). Het voorstel is echt een testcase geworden, waar toch minder durf en bevlogenheid van uitgaat naar mijn smaak. Uiteindelijk wordt het maar enkel door de VLD een relatief warm hart toegedragen aan Vlaamse kant. Welke reden is er dan om de lat zo laag te leggen, aangezien zo weinigen erover willen. Maar in elk geval is dit een lovend initiatief dat de vinger om een wonde legt. Degenen die een beter idee hebben mogen zich aandienen!

  27. Peter Van de Ven Says:

    Proficiat, ik vind dit een zeer goed initiatief, het mag zelfs wat meer zijn.

    Het ontbreken van nationale (federale) kieskringen veroorzaakt nu de zeer bizarre toestand dat “Vlaamse” partijen naar federale verkiezingen trekken met hun intenties voor “Vlaanderen” ipv voor België. Dat kan toch echt niet.

    Gemeenteraadsverkiezingen gaan over de gemeente, gewestelijke verkiezingen over de gewesten, en zo, vind ik, dienen federale verkiezingen over België te gaan, op constructieve wijze.

    Nationale kieskringen zullen daartoe bijdragen en de “politieke tweetaligheid” bevorderen. Meer van dat.

  28. pp Says:

    Uit democratisch oogpunt is jullie denkpiste meer dan loofwaardig. Maar België zou België niet zijn als daar weer geen perverse kantjes zouden aan zijn. Hoeveel ‘proteststemmers’ (blanco, ongeldig, VB, FN…) waren er weer gemiddeld bij de verschillende laatste verkiezingen sinds (de eerste) Zwarte Zondag - op alle niveaus, en zowel in Vlaanderen als in Brussel en Wallonië? Juist. Veronderstel nu even dat de helft van bv. die Vlaamse ‘proteststemmers’ morgen - VOOR DE LOL - gaan stemmen voor André Flahaut of, beter nog, … voor Michel Daerden (een Waal die zou stemmen voor Marijke Dillen zie ik niet zitten). Waar staan we dan? Er zal dus nog veel overlegd en nagedacht moeten worden.

  29. olivier coene Says:

    Moeten we niet naar een ‘Eurosong’-oplossing ? Bij de liedjesverkiezing kan je voor iedereen stemmen … behalve voor de kandidaat van je eigen land.
    Of nog ééntje : waarom in de ‘kleine’ kieskringen geen twee stemmen, namelijk één in het arrondissement waar men woont, en één waar men werkt ?

  30. MC LEFEBVRE Says:

    Bonjour,
    Je suis vraiment contente que vous fassiez resurgir ce débat sur l’évolution de la Belgique avec votre proposition concrète. Je vous invite à lire sur mon blog mes réflexions au sujet de l’évolution, des ratés dans l’évolution de ce pays.
    Je pense vraiment qu’il vaut toujours la peine d’être vécu, ce petit pays surréaliste et qu’on a fait une erreur énorme en séparant à ce point les opinions publiques: les médias se concentrent sur leur territoire linguistique, les partis aussi.
    Mais surtout, on ignore l’évolution culturelle de l’autre. J’ai des amis en Flandre et on s’entend très bien sur beaucoup de sujets de la vie politique sociale, économique mais ils nous reprochent vraiment de ne pas s’intéresser à leur culture. Je pense qu’il reste là un petit complexe de supériorité des francophones, lié à notre histoire ” de grandeur culturelle” du français…
    Mais rien n’est perdu….nous devons aussi oeuvrer pour que la génération qui nous suit ne soit plus aussi indifférente à la communauté voisine mais développe des échanges, amitiés, avec elle.

    Pour ma part, j’ai pris un abonnement à un journal flamand afin de lire tous les jours l’actualité de nos voisins et cela me permet de mieux les comprendre, bien que je désapprouve totalement leurs propos caricaturaux à certains égards (voir mon coup de colère sur mon blog).

    j’ai lu votre interview dans De STandaard- le Soir ce week-end et j’approuve beaucoup votre idée d’une réflexion permanente sur l’évolution institutionnelle du pays, plutôt que des mesures prises durant des crises et qui mènent à des compromis à la limite de l’absurde (pensons au commerce extérieur et à la coopération au développement que nos politiques arrivent encore à défendre alors que cela me semble vraiment indéfendable).

    On pourrait créer, au sein du Sénat, par exemple, une telle commission dont c’est le travail : rencontres d’experts, voyages sur le terrain de nos trois communautés linguistiques, voyages et rencontres dans d’autres pays européens pour comprendre leur système institutionnel et leurs avancées….et cette commission ferait un rapport régulier qui amènerait aux réformes structurelles.

  31. V Massaut Says:

    Superbe votre idée…. mais où reste-t-elle maintenant que l’on s’approche des élections? Ne serait il pas temps de la faire ressortir pour demander aux partis ceux qui la reprennent dans leur programme et qui, après les élections inisteront pour la voir appliquer ?
    La chambre suivante est constituante. Peut être les articles de la Constitution qui ont été choisis ne sont ils pas ceux qui devraient être changés, mais rien n’empêche quand même de mener la discussion !!!
    Revenez à la lumière médiatique MAINTENANT, c’est sans doute maintenant qu’on vous écoutera…

    Bravo en tous cas pour l’initiative !

  32. StephGillard Says:

    Tout en souhaitant insister sur la qualité de votre initiative, dans laquelle je pense pouvoir facilement me retrouver dans son ensemble, je voudrais me faire l’écho de l’intervenant précédent (Massaut) : un retour sur l’avant-scène médiatique et politique me semble s’imposer, dès aujourd’hui et, surtout, avant la date du 10 juin. Non pas pour espérer que le fait de reparler de ce projet permettrait d’ouvrir une brèche concrète dans les discussions post-électorales à venir, et donc d’en débattre, de cette circonscription nationale, lors des éventuelles révisions de la Constitution. Mais plutôt parce que, comme tout combat politique, idéologique ou encore philosophique ardu, l’adoption d’un tel projet nécessitera que l’on tape inlassablement sur le même clou, que l’on rallume la flamme auprès des soutiens politiques d’aujourd’hui, que l’on ravive l’intérêt de la presse des quatre coins du pays. J’ai pu constater que, durant ces mois de mars et avril, les membres du Groupe Pavia ont participé à divers colloques aux côtés d’hommes et femmes politiques en campagne…mais, lecteur assidu de la presse francophone, jamais de tels évènements n’ont, il me semble, été annoncés clairement et à temps. Bref, il s’agit sans nul doute d’un travail de très longue haleine. Personnellement, j’essayerai de m’y associer.

  33. Le dahu lévogyre Says:

    Bonjour à tous,

    À ce jour, y a-t-il des partis qui reprennent cette proposition dans leur programme ?

    Merci et bonne journée.

  34. Eeraerts Says:

    In de afgelopen weken mochten we getuige zijn van enkele 100′en discussies tussen de verschillende partijen langs één kant van de taalgrens. De Nederlandstalige TV-zenders bieden een forum aan de Nederlandstalige partijen en de Franstalige zenders doen hetzelfde voor de Franstalige kandidaat-politici. Het gevolg hiervan is dat deze debatten eigenlijk een continu herkauwen worden van dezelfde visies en argumenten. Hoe heftiger er afgezet wordt tegen de andere taalgroep, hoe meer applaus de partijen oogsten en waarschijnlijk levert dit nog electoraal succes op ook. Zo wordt de populairste premierkandidaat vlug (terecht) onaanvaardbaar voor de helft van het land en zit de huidige premier in een minder interessante positie ten opzichte van zijn tegenkandidaten. Na vandaag moeten diezelfde mensen aan tafel gaan zitten om in een regeerakkoord (incl. stappen in de staatshervorming) de basis te leggen voor de politiek van de volgende jaren. Dit kan nooit leiden tot een goed akkoord en zorgt ervoor dat het publieke debat –als basis van de democratie- ver weg staat van de échte politiek, namelijk het sluiten van akkoorden die een realistisch en breed gedragen oplossing bieden op de uitdagingen van deze samenleving. Met andere woorden, stappen zoals de PAVIA-groep voorstellen zijn mijns inziens onontbeerlijk voor een echte democratie en een verstandige vorm van politiek voeren.

  35. StephGillard Says:

    Bonjour,
    J’ai pu lire sur la page d’accueil de votre site que certains organes de presse étrangers, ainsi que d’éminents politiciens belges (Wilfried Martens, pour ne pas le nommer), semblent se faire l’écho favorable à la proposition Pavia. D’où, deux questions :

    - à l’heure où un informateur, auquel succèdera bientôt un formateur (voire même un pacificateur, ou tout autre -eur libre entre fin juin et début septembre), rencontre les représentants de la société au sens large du terme, y a-t-il une porte ouverte à une rencontre avec le groupe Pavia;
    - dans l’optique où vont se succéder, en quelques mois, fête des communautés flamande et wallone, entre lesquelles se glissera notre Fête nationale, ne serait-ce pas un moment opportun pour mettre à nouveau votre proposition sur la table ? Geste pouvant être vu, par certains, comme emplis de provocation (à l’aune des revendications régionalistes de certains politiciens flamands ou wallons), mais je suis de ceux qui considèrent qu’une saine provocation est l’un des meilleurs ingrédients pour susciter débat, proposition, contre-proposition et argumentation.

  36. ww Says:

    Tot (w)elke prijs ?

    Ooit was het nut en de noodzaak van de Vlaamse beweging onbetwistbaar, de gelijkheid voor alle Belgen was immers niet verzekerd. De lagere sociale klassen in Vlaanderen aanvaarden terecht niet langer willoos de privileges die enkel voorbehouden waren aan de Franstalige elite. Na vele jaren onophoudelijk aan de weg timmeren zijn de streefdoelen die hun “founding fathers” zich gesteld hadden heden ten dage praktisch allen ingelost. Normaliter zou men dan verwachten dat de beweging uit zichzelf overgaat in een toestand van waakzame winterslaap. Het Nederlands is in België niet langer de tweederangstaal, het heeft op alle gebieden de voorrechten en de bijhorende status verworven die horen bij een officiële landstaal. België investeerde destijds ook fors in de Vlaamse economie en infrastructuur om haar zodoende uit het slop te trekken, zo liep o.a. de eerste spoorlijn op het Europese vasteland van Brussel naar mechelen. Vandaag bevinden er zich in Vlaanderen verschillende wereldhavens die nog onder aanmaning van onze vorsten het levenslicht zagen ( toevallig is het dit jaar 100 jaar geleden dat Koning Leopold П het startschot gaf voor de bouw van de zeehaven van Brugge). Het lijdt geen twijfel dat deze havens dé levensaders zijn waarop de welvaart van de Vlaamse regio steunt. Binnen de radicaliserende Vlaamse beweging is er echter in de afgelopen decennia een niet zo onschuldige stroming ontstaan. Deze stroming is machtswellustig geworden en wil tot elke prijs maar vooral tot meerdere eer en glorie van zichzelf tot totaal zelfbestuur komen. Dit “beter beleid” klinkt wel goed, maar het is een dogma waar de Vlaams-nationalisten zelf niet in geloven. Getuige een citaat van Peter De Roover, oud-voorzitter VVB, op een 11-juli viering te Oudenaarde . “Is alles wat Vlaanderen zelf doet een succes ? …Allerminst….‘ wat we zelf doen, doen we beter’ werd ons ooit voorgehouden. Die slogan stelt de zaken fout voor. ‘Wat we zelf doen, doen we zelf’. Dat is de essentie.”(De Krekel, orgaan van het Davidsfonds Oudenaarde, nr;8 – november 2005) Deze stellingname past in een consequent nationalistische logica : we eisen zelfbestuur, ook al houdt dit zelfbestuur een verslechtering voor de toekomst in. Het lijkt er op dat de Vlaamse KMO’s en industrie het eerste slachtoffer zullen zijn van deze overcompensatiepolitiek. Responsabilisering is daarbij het nieuwe modewoord. Door middel van deze responsabilisering wil men de “uitkeringseconomie” omvormen in een “arbeidseconomie”. Mooie woorden allemaal ware het niet dat deze responsabilisering eenzijdig en met brute kracht wil opdringen aan het zuiden van het land door middel van een gedeeltelijke of volledige splitsing van de sociale zekerheid. Een kei kan men niet pluimen zullen de vakbonden van dan af zeggen en met verdubbelde ijver zullen ze hun pijlen richten op de welvarende Vlaamse industrie. Afzonderlijke CAO onderhandelingen zullen immers met zekerheid leiden tot andere en hogere looneisen. Zijn het immers de regionalisten zelf niet die reeds lang beweren dat de productiviteit in Vlaanderen hoger ligt dan in Wallonië. Door de splitsing behoren aparte looneisen van dan af tot de mogelijkheden, een kans die de syndicaten niet onbenut zullen laten om de hogere productiviteit ook in hogere lonen (+toename van eindejaarspremie’s en vakantiegeld) omgezet te zien. Een splitsing van de sociale zekerheid zal voor Wallonië betekenen een minder genereuze sociale zekerheid – qua activering zal dat tellen en doordat men de eerste jaren uit het vizier van de vakbonden zal zitten staan er de Waalse industrie dan ook schitterende tijden te wachten. De hangmatcultuur dreigt een exclusief Vlaams verschijnsel te worden want de vele miljarden euros transfers in de sociale zekerheid zullen de vlamingen graag in hun eigen sociale zekerheid gepompt zien zoals hen ook beloofd was door secessie-obsedee’s van o.a. VB en NVA. De kwalijke gevolgen voor de zelfredzaamheid van de bevolking zal dan ook niet lang op zich laten wachten. Streed men tot voor kort allen met dezelfde wapens, na de splitsing zal dat geenszins het geval meer zijn. Integendeel, indien het waar is dat de productiviteit in Vlaanderen hoger ligt dan genieten de Vlaamse werkgevers nu immers nog van een zeker concurrentievoordeel tegenover hun Waalse collega werkgevers, voor beide landsdelen helden immers dezelfde nationaal onderhandelde CAO’s. Onbesuisd sleutelen aan de sociaal economische mechanismen van ons land kan zeer goed leiden tot een Vlaanderen economisch-avondland met als directe buur en concurrent een Franstalig droomland vol veelbelovende opportuniteiten voor Waalse ondernemers. Het is daarom in het belang van de Vlaamse ondernemers dat er zo snel mogelijk werk wordt gemaakt van een nationaal activeringsbeleid dat voor het ganse Belgische grondgebied geldig is. Beperk de werkloosheiduitkeringen in de tijd en verlaag de belastingen op arbeid (zoals in Frankrijk) en je zal zien hoe snel zowel onze Nederlandstalige als Franstalige landgenoten de openstaande vacatures in Vlaanderen opvullen (vacatures die tot nu toe door Fransen ingevuld worden in de grensregio’s). Aanpassingen in de sociale zekerheid dienen steeds op nationaal niveau doorgevoerd te worden …..Alle Belgen gelijk voor de wet…..

  37. Herman Vleminckx-Huybens Says:

    Geen enkele oplossing zal de perfectie betekenen.
    Jullie voorstel lijkt mij echt een stap in de goede richting.
    Als Europees voelende Vlaming die binenkort in Wallonië gaat wonen, ben ik meer dan enthoesiast over zowel de originaliteit als de rationaliteit van het voorstel; bovendien voel ik mij emotioneel aangesproken omwille van de no-nonsens optiek.
    Winst op alle vlakken dus…
    Nu nog de grootste politieke dogmatische schreeuwers overtuigen.
    De winnaars van nu gingen twee jaar geleden ook niet in een regering stappen tenzij BHV onverwijld gesplitst werd.
    Ook nu weer moet een oude krokodil de kastanjes uit het vuur halen door het veld te ontmijnen.
    Daarna is het aan de jongens en meisjes in korte broek (YL - BDW - JM)

  38. Hendricks Says:

    Interessant leesvoer hier,

    Jammer dat bij de volkstellingen niet meer (mag) gevraagd worden naar de moedertaal van de ondervraagden.
    Hoe komt dit ? Waarom mag dit niet geweten worden?

    Is het misschien omdat zo zou blijken dat het aantal Nederlandstaligen in Wallonië procentueel nog wel groter is dan de vermoedelijk 9 % die er nu in Brussel wonen.
    Indien dit zo zou zijn is er in ieder geval sprake van een grove discriminatie van de Vlamingen in Wallonië tov die in Brussel.
    Waarschijnlijk zou er zo ook aan het licht komen dat dit percentage ongeveer zou overeenkomen met het aantal Franstaligen in Vlaanderen die dus net zo gediscrimineerd worden als hun Nederlandstalige lotsgenoten in Wallonië.

    De Frans en Nederlandstalige gemeenschappen leven verspreid over het Belgische grondgebied en niet enkel op het hun toegewezen etno-perceel.

    Vlamingen die verhuizen naar waar dan ook in de wereld kunnen blijven kiezen op Vlaamse politici maar verhuizen ze 40 km naar het zuiden in eigen land dan nog dan mogen ze niet meer voor Vlamingen kiezen en worden ze verplicht, moeten ze voor Franstalige politici stemmen. Omgekeerd is deze uiterst vreemde situatie ook van toepassing op Franstaligen die naar Vlaanderen verhuizen.

    Voor al die mensen is een federale kieskring dan ook meer dan zomaar een nuttige bijkomstigheid.

  39. W.W. Says:

    Iedere dag opnieuw zie ik hoe de politici zich dieper in hun eigen opgeworpen stellingen ingraven in de onderhandelingen naar aanloop van een nieuwe regering.
    Van een bestuur is er al lang geen sprake meer, laat staan van enig goed bestuur. Enkel communautaire dossiers worden nog belangrijk genoeg geacht door onze huidige politici.

    Het lijkt me meer dan waarschijnlijk dat we ons met een gehele of zelfs maar gedeeltelijke federale kieskring niet in de padstelling zouden bevinden die ons heden ten dage te beurt valt.
    De op deze wijze verkozen politici zouden zich werkelijk inzetten voor een staatshervorming die voor alle Belgische burgers een verbetering zou kunnen inhouden.
    Het feit dat alle Franstalige tegen en alle Nederlandstalige partijen voor zijn bewijst dat verdere éénrichting-staatshervorming enkel maar voordelen biedt voor de éne bevolkingsgroep terwijl er voor de andere alleen maar nadelen aan vast zitten.

    Het huidige systeem brengt alleen politici voort die niet verder kijken dan het gewest waartoe ze behoren en laat geen plaats meer voor het op de voorgrond treden van echte “staatsmannen” die zich inzetten voor de belangen van het land en zijn burgers waartoe ze behoren.

    Staatsmannen die geleerd hebben te functioneren binnen een federaal land en waarvan de know-how ook op Europees niveau sterk gesmaakt zou kunnen worden.

    In snel tempo verliezen we zo alle krediet en troeven op het gebied van diplomatie waarvan men in het buitenland tot op de huidige dag dacht dat we er in uitblonken.

  40. Hildegard Vandromme Says:

    23.08.23007. Vers van de pers: Leterme heeft net de handdoek in de ring gegooid: een nieuwe regering zal niet voor morgen zijn. Veel verbazing kan dit niet wekken. Vlamingen en Franstaligen hebben zich allebei in hun stellingen ingegraven: wat de één wint, verliest de andere. Op deze manier komt men er niet.
    Wil iemand van de Pavia Group zich aub naar de onderhandelingstafel begeven om wat gezond verstand en pragmatisme te brengen?

  41. V. Massaut Says:

    Ne serait il pas temps que le Groupe Pavia sorte du bois, et écrive un peu dans la presse, pour refroidir les esprits et redonner un peu de bon sens et de pragmatisme au commun des mortels ?
    Quand je lis la presse (néelandophone ET francophone) aujourd’hui, je me demande si je lis réellement bien ce qui est écrit ou si c’est du surréalisme à l’état pur ? Les deux communautés ne veulent pas s’écouter l’une l’autre, les politiques se rigidifient et la presse se fait l’écho des plus basses réactions, et participent au lavage de cerveau.

    Il est grand temps de contrer la “pensée unique” et de proposer quelquechose de nouveau et de réellement innovant dans la politique belge. Après le lamentable échec du formateur, venir dans les médias rappeler la proposition PAVIA, ne serait ce pas opportun ? Une voix un peu sensée enfin, au milieux des cris de mégères effarouchées !

  42. Demol Says:

    Besten,

    Het lijkt mij zéér naief om te denken dat vlamingen op waalse politici en walen op vlaamse politici gaan stemmen. Ik vraag mij af hoeveel walen op 100 weten wie bijv. Marleen Depoortere is of Kris Peeters of….enz. Welke vlaming weet wie de voorzitter is van het waals parlement (inderdaad de waalse tegenhanger van Filip De Winter Mr. Retour à Liège Happart godbetert).
    Dit is voor de zoveelste keer een oefening van en voor intellectuelen die kompleet aan de gewone burger voorbijgaat. Die wil maar één ding : goed en efficient bestuur en zo weinig mogelijk belastingen betalen. Dit kan alleen als je alles transparanter maakt en dat is nu net wat een grote staatshervorming wil bereiken, Belgie mag wat mij betreft blijven maar dan meer als interface voor de deelstaten, maar nu ben ik misschien naief.

    De Jaak

  43. Jos Verbeeck Says:

    Dit voorstel is ouderwets, achterhaald door de feiten en niet democratisch als bij voorbaat reeds vaststaat hoeveel personen uit de beide taalgroepen worden gekozen. En de Duitstaligen? De Pavia-groep leert niet uit de fouten van het verleden. De professoren uit de Pavia-groep moeten dringend eens de principes van de speltheorie en de keuzetheorie toepassen op hun voorstel. Wij doen dit reeds meer dan 10 jaar voor de verkiezingen in België en de voorspellingen wijken nooit meer dan 2,5% af van de stembusuitslagen. Wij waren de enigen die een fors verlies voor VLD en SPA en 7,5% voor LDD hadden voorspeld. De kracht van het systeem zit in de wijziging van het kiesgedrag van groepen ten gevolge van wijzigende politieke, economisch en sociale omstandigheden. Het is vooral een lange termijn voorspelling en hieruit blijkt dat jullie voorstel niet alleen geen schijn van kans heeft maar bovendien niets zou wijzigen aan het huidig stemgedrag. Het komt ons eerder over als een poging om naar het oude België met zijn eenheidpartijen terug te keren. Als de geschiedenis ons één ding leert dan is het dat evoluties niet worden teruggedraaid, tenzij in een dictatuur.

  44. Clio's revenge Says:

    Verbeeck heeft het bij het verkeerde eind. De geschiedenis staat bol van afgebroken evoluties omdat die nu eenmaal door mensen worden gemaakt - en niet omgekeerd. Wat Verbeeck wil vestigen, is de dictatuur van de evolutie. En in een dictatuur hoeft hij natuurlijk geen fatsoenlijke argumenten aanbrengen voor zijn bij uitstek politieke keuze - verwijzen naar de evolutie volstaat.

  45. joris witkam Says:

    Als het Uw bedoeling is om België bij elkaar te houden dan moet U niet voorstellen om 15 kamerleden nationaal te kiezen , maar alle 150. Dan is het probleem BHV ook meteen opgelost, althans niet meeer zo relevant. Dus nationale lijsten per partij en svp geen plaartsvervangers die vaak niet eens gekozen zijn; dat is werkelijk een aanfluiting.
    Bij Uw voorstel wordt het ondoorzichtige systeem alleen maar erger en gecompliceerder.

  46. Un petit Belge Says:

    Pourquoi ne pas lancer sur le site www.lapetition.be une pétition bilingue en faveur de la création d’une circonscription fédérale? Ce serait un bon moyen de voir si cette idée est soutenue par les citoyens belges.

  47. Jospin Says:

    Zeer goed voorstel, sterk beargumenteerd. Immers, het is hoog tijd voor een staatshervorming waarmee ik niet het gebruikelijke regionaliseren bedoel, maar wel het grondig hervormen van de instellingen om ze efficienter te maken en zo nodig af te schaffen. België lijdt aan institutionalitis. Door de compromispolitiek worden al decennialang compromissen gesloten die in de eerste plaats niet efficient moesten zijn, maar erop gericht waren de meningsverschillen te pacificeren. De huidige situatie is gewoon schandalig. Brussel! 19 gemeenten! Of non-issue B-H-V!

    Behalve de regeringsformatie op zich, moeten we daarom ook eens kijken hoe zo’n verschrikkelijk tergende periode in het vervolg kan vermeden worden. Het voorstel van de Pavia-groep kan het opbod van regionalistische propaganda tijdens verkiezingscampagnes in de toekomst verminderen, wat het klimaat tijdens onderhandelingen zeker ten goede zal komen.

    Het voorstel zelf steekt juridisch-technisch zeer goed in elkaar; fantastisch gevonden dat van die dubbele stem.

    Toch een aantal kritische bemerkingen: gaat het wel ver genoeg? Is 15 echt voldoende om die “dynamiek” op gang te trekken? Voor mij mogen er gerust meer zijn, zoals Ecolo voorstelde 50 of zo. Ten tweede: het creëren van die dynamiek zal dan weer ten koste gaan van een democratisch deficit; het gebruik van opvolgers wordt in feite expliciet aanbevolen.

    Maar dit is natuurlijk goed te praten uit realistische overwegingen. Misschien kunnen we beginnen met dit systeem en geleidelijk aan, wanneer de federale dynamiek voldoende gevestigd is, die dubbele stem afschaffen, net als de verplichte vertegenwoordiging van de taalgroepen.

  48. Rudi Dierick Says:

    Niet allleen een zwak voorstel, maar daarenboven ook bijzonder pervers gezien het pavia-voorstel voor een Unitaire Kieskring (UK) de facto véél meer voordelen geeft aan één groep, de Franstalige Belgen, ten nadele van de Vlamingen. Een overzicht:

    1. Rik Van Cauwelaert beklemtoont de onzin van dit voorstel. De afwezigheid van een Unitaire Kieskring (UK) zou ervoor zorgen dat Vlaanderen geen middel zou hebben om Waalse ministers te kunnen afkeuren (en andersom). Een UK zou hieraan verhelpen. Dat is vanuit democratisch oogpunt een wel bijzonder grove, bedrieglijke en beledigende manipulatie: elke volksvertegenwoordiger kan op elk moment stemmen zoals hij of zij dat wil! De huidige democratische mechanismen laten dus WEL toe om ministers van de andere zijde van de taalgrens te sanctioneren. Sterker, het parlement is daartoe véél meer aangewezen, gezien het elke week vergadert, en over allerhande thea’s afzonderlijk kan stemmen. De kiezer daarentegen, die heeft slechts één stem om de zoveel jaar, en dus géén enkele mogelijkheid om deze of gene excellentie afzonderlijk te waarderen!

    Dit argument van Pavia is dus een regelrechte lafheid, want pure abdicatie ten aanzien van de meest elementaire plichten van de volksvertegenwoordigers.
    Echter: “De waarheid is dat de partijen de politieke besluitvorming zo hebben georganiseerd dat de parlementen compleet machteloos en monddood zijn. De toevoer van een dertigtal federaal verkozen parlementsleden zal daar niets aan veranderen.”. Rik Van Cauwelaert, Knack, 31/10/07.

    2. De voorstellen zijn ook inconsistent en hypocriet: hoewel men zwaait met mooie slogans, genre ‘elke Belg moet voor of tégen elke nationale politicus kunnen stemmen’ en ’samenhang van het land’, worden beide gemeenschappen wel gebetonneerde vaste aantallen in dat unitaire contingent gewaarborgd. Wanneer de Vlaamse kiezers al de Vlaamse partijen beu zouden zijn, en ze allemaal op Walen zouden stemmen, dan nog blijft die afkeuring van de Vlaamse kandidaten zonder enig effect op het aantal.

    3. Schadelijk voor de democratie is voorts de nog sterkere concentratie op de top-kandidaten. Het zal de trend naar een feitelijke kanseliersverkiezing versterken.
    Eveneens schadelijk, maar secundair, de stiekeme extra kiesdrempel die daarbij ingevoerd wordt; langs Franstalige zijde moet een politicus 16,66% van de stemmen hamen om zeker verkozen te geraken). Véél meer dus dan de 5% waarmee men kleine partijen de pas wil afsnijden (én waardoor ook nieuwe partijpolitieke initiatieven hard belemmerd worden).

    4. Pavia beweert ook dat dit voorstel de kandidaten wil aanmoedigen om méér rekening te houden met de ander gemeenschap. Ze willen daartoe sterkere nationale symbolen. Maar waarom dan geen presidentschap, en één nationale president die dan bijvoorbeeld afwisselend 3 keer op 5 een Vlaming is, en 2 keer een Franstalige? Of waarom geen voor de rechter afdwingbare federale loyaliteit?

    5. Daarenboven, als Pavia het echt goed meent met sterkere nationale symbolen, waarom dan géén verplichte twee- of drietaligheid van àlle kandidaten voor Kamer en Senaat? Nu zijn er zoveel triestige debatten waarbij een ahndvol Vlaamse verkozenen hun verhaal vertaalt, voor een disporportioneel lager aantal frasntaligen dat hun verhaal niet eens passief kan volgen, laat staan erover dialogeren?

    6. Ook in ander opzicht blijkt het Pavia-voorstel hypocriet en véél minder mooi dan ze laten uistchijnen. Prof. bart Maddens legt de vinger op de Wonde (’Un très grand B-H-V,’): Mocht men die 15 zetels écht in een nationale kieskring verkiezen, dan zou hier meteen het numerieke overwicht van de Vlamingen spelen en zouden de Vlamingen een meer dan proportioneel deel van die zetels kunnen binnenhalen. Maar die Vlaamse bonus inherent aan een nationale kieskring wordt meteen ongedaan gemaakt door de quota-regeling. Anders gezegd: met dit voorstel eten de Franstaligen van twee walletjes. Ze krijgen de voordelen van één nationale kieskring (het afbouwen van het territorialiteitsprincipe), maar niet de nadelen (het zwaarder doorwegen van de Vlaamse meerderheid bij de zetelverdeling).

    7. Het voorstel is ook ideologische verre van neutraal. Het geeft namelijk een zeer sterk voordeel aan die partijen die beschikken over een unionistisch of unitaire ideologie, of, los daarvan, die partijen die beschikken over min of meer vergelijkbare sterke zusterpartijen aan de andere zijnde van de taalgrens. Dor de toegenomen klemtoon op de nationale thema’s én door de versterkte kiesdrempels en, na de verkiezingen, de mogelijkheid aan de bedoelde bevoordeelde partijen om ook met een sorot ‘koppelverkoop’ te kunnen onderhandelen, krijgen deze danig meer invloed en kans op regeringsdeelname dan de zuivere gemeenschapspartijen.
    In een democratie mag een spelregel echter géén voordeel geven aan de voorstanders van één ideologie (of stroming of groep stromingen), dan aan anderen. De spelregels moeten dus ideologisch neutraal zijn. Maar dat is hier manifest niet het geval.

    8. De unitaire kieskring zal ook al die Franstaligen die zich uit vrije wil in Vlaanderen vestig(d)en maar die er de grondwettelijke en Europees erkende instellingen weigeren te respecteren -zoals de officiële taal en het gezag van Vlaams Parlement en Vlaamse ministers die ze selectief willen kunnen negeren- nog meer sterken in hun onverdraagzaamheid! Het gaat daarbij enkel over dat respect dat overal elders in de Europese de norm is, niets meer en niets minder. Die misprijzende Franstaligen vormen ongetwijfeld slechts een kleine minderheid van de Franstalige Belgen. Hun aandeel onder de Franstaligen in Vlaanderen ligt echter zorgwekkend hoog. En die lui, die zullen met de unitaire kieskring een rauwe overwinningskreet slaken. Niet alleen zou hun onverdraagzaamheid dan institutioneel ‘gedekt’ worden; hun misprijzen zou dan in heel Vlaanderen vrije baan krijgen. Vandaar Bart Maddens’ ‘Un très grand B-H-V?’.

    Die groep v. Franstaligen in Vlaanderen staat dan ook te trappelen van ongeduld, getuige daarvan Rodrigues Roland: “Je suis un francophone résidant en Flandre et j’approuve totalement votre proposition”.

    Maar ja, blijkbaar voelt Pavia zich te goed om rekening te houden met de onvervalste Uebermenschen-ideologie van dat nare Herrenvolkje. Pavia’s pretentie om ondertussen het eigen ideetje in volste negatie van alle kritische vragen te blijven verkondigen, lijkt me echter een gevaarlijke arrogantie. ‘Arrogant’ omwille van de hypocrisie: géén antwoorden, negatie van gekende cruciale feiten, maar wel voluit propaganda. En ook ‘gevaarlijk’, omwille van het negeren van dat harde misprijzen van de bedoelde Franstalige hardliners. Dat mag men in een democratie niet aanvaarden!

    9. De vele zogenaamdeinternationale voorbeelden waarmee Pavia enandere vorostanders van de unitaire kieskring zwaaien, die blijkben afgaande op de repliek van Prof. Matthias Storme wel héél weinig overtuigend (zie op Dewael’s bedrieglijke rechtsvergelijking , 30/10/07, http://vlaamseconservatieven.blogspot.com/).

    Geen wonder gezien deze extreem partijdige opzet dat zovele Vlamingen tegen de UK zijn.
    1. Alle uitgesproken Vlaamsgezinde partijen (N-VA, Spirit, Lijst De Decker en Vlaams-Belang), samen goed voor meer dan 1/3 van de Vlaamse stemmen zijn radicaal tegen.
    2. CD&V, goed voor 1/4 van de stemmen is ook tegen;
    3. SP.A, met 1/7 van de Vlaamse stemmen eveneens.

    Langs Vlaamse kant lijkt enkel de top van de Groen! en van OpenVLD voor. Aan de basis zou er daarover echter minder enthoesiasme bestaan, of ligt de zaak sterk verdeeld. Met name de Vlaams-Brabantse afdelingen van deze partijen zijn radicaal tegen.

  49. Krusty Says:

    Le problème d’une circonscription fédérale unique à la proportionnelle (comme aux Pays-Bas ou en Israël), c’est qu’en Belgique cela tournera au recensement linguistique.

    C’est pourquoi j’aurais tendance à proposer un scrutin majoritaire à deux tours (à ne pas confondre avec le scrutin uninominal français qui n’est pas majoritaire). Au premier tour, seraient élu deux tiers des députés à la proportionnelle. Se qualifierait pour le second tour les deux coalitions de liste (FR - NL de différentes familles politiques) qui auraient obtenu le plus de voix ET obtenu aux moins 4 ou 5% des voix dans chaque province. L’électeur aurait le choix entre les deux même coalitions sur l’ensemble du territoire. La coalition gagnante se verrait attribuer le tiers des sièges équitablement réparti sur toutes les provinces.

    L’avantage de ce système, c’est qu’il obligerait les parti à s’entendre sur un programme gouvernemental et sur une équipe ministérielle avant de se représenter au second tour face à l’électeur. L’ensemble des citoyens aura enfin son mot à dire sur la façon dont le pays est géré.

  50. Bourrel Says:

    C’est une solution de pur bon sens. Si on veut réellement réformer(faire avancer) notre lieu de vie il faut une base réellement solide. Et c’est une des manières d’y arriver

  51. Nico Vdw Says:

    Enkel een federale kieskring kan staatsmannen/vrouwen voortbrengen die met waarachtige visie het belang van de ganse natie voorstaan.
    Regionale kieskringen voor een federale verkiezing is je reinste waanzin, de waanzin van de totale mislukking.
    We hanteren toch ook niet een systeem bij de gewestelijke verkiezingen waarop elkeen enkel maar zijn stem kan uitbrengen op kandidaten uit zijn eigen kieskanton.
    Hoeveel mensen zouden het normaal vinden dat men bij de Vlaamse verkiezingen zijn keuze beperkt zou zien uit politici van het eigen kieskanton? Niemand toch, nochtans worden de federale verkiezingen nu op een dergelijke wijze georganiseerd, We moeten onze stem uitbrengen voor een Belgische regering maar kunnen enkel maar stemmen voor politici uit het gewest waar we zelf wonen.

    Nieuwe verkiezingen dringen zich op en dit keer met een federale kieskring en parijen die campagne moeten voeren met een waarachtig federaal verkiezingsprogramma.

  52. Frank Says:

    Het argument dat je met de oprichting van een federale kieskring van gans het land één groot BHV zou maken, snijdt mijns inziens geen hout. Waarom zouden Vlaamse lijsten ook geen kiezers kunnen recruteren in Wallonië? Er wonen ten zuiden van de taalgrens meer Vlamingen dan men denkt, waarschijnlijk meer dan Franstaligen ten noorden ervan. Deze groep is echter ten tijde van de vastlegging van de taalgrens (1960-1963) door de toenmalige Vlaamse politici opgeofferd voor de lieve vrede. Het gaat dan om de Vlamingen in Oost-België (tussen Voeren en Eupen), de Jekervallei, alle Vlaamse inwijkelingen in het Luikse en het Henegouwse en alle taalgrensgemeenten van Waremme tot Moeskroen. Voeg daarbij degenen die er in het recente verleden om voornamelijk economische redenen voor gekozen hebben zich in Wallonië te vestigen en je komt aan een beduidend tegengewicht voor de Franstaligen in BHV!

  53. Rudi Dierick Says:

    G. Deprez: “Het valt op dat nogal veel onderhandelaars, vooral aan christendemocratische zijde, … helemaal geen voeling hebben met dat federale niveau… ” Wat de Franstaligenén de unitaristen EIGENLIJK bedoelen is NIET datgene wat de letterlijk test zegt, maar WEL dat ze het lastig hebben met die Vlaamse politici (in Spirit, N-VA, CD&V, LDD, …) die kiezen voor véél meer autonomie voor de Vlaamse gemeenschap (en secundair voor het gewest). Ze proberen die perfect legitieme en democratische keuze wat verdacht te maken met ingwiikkelde beschuldigingen als zouden die bedoelde Vlamingen het federale niveau miskennen. dat is niet het geval: wij willen dat federale niveau terugbrengen tot een niveu dat wél nog een voldoende democratische legitimiteit heeft!

  54. Fredericks Says:

    Mr. Dierick, het is helemaal oneerlijk en tekenend voor de sfeer van verdachtmakingen die Vlaams nationalisten op alerhande fora trachten door te voeren om CDH als unitaristen te bestempelen, waren het unitaristen dan zouden ze kieslijsten presenteren over het ganse Belgische grondgebied.
    Dat ze dit niet doen bewijst dat het hier over federalisten gaat, federalisten die het federalisme mijn inziens op zijn juiste waarde weten te schatten.
    Confederalisten en separatisten echter willen af van het federalisme niet om op een meer autonome manier beslissingen te kunnen nemen maar wel om gewoon autonoom te kunnen zijn.
    Ze gebruiken daar nu wel de term “financieele responsabilisatie” voor maar dat komt gewoon neer op “elk voor zich” allerminst een menslievende gedachte me dunkt.
    Menslievendheid , was dat vroeger niet de pijler van de christen democraten?

  55. Maertens Says:

    De federale kieskring voor federale verkiezingen is een vanzelfsprekendheid zo groot als een huis.
    Het is juist een abnormaliteit dat die er om één of andere reden blijkbaar in België niet is, en dit in tegenstelling tot alle andere federale landen.
    Wie meedingt naar het premierschap van België moet over het gehele Belgische grondgebied campagne voeren met een programma waarin alle Belgen zich kunnen vinden.

  56. Tim Vanbrabant Says:

    Meneer Dierick schiet met een aantal argumenten die soms hout snijden (een quotum voor het aantal frans- als nederlandstaligen in de federale kieskring is eigenlijk een contradictie), maar schiet ook grote kemels. Hij schildert unionisme af als een gevaarlijke ideologie, dat bevoordeeld zou worden in een nationale kieskring (mr Dierick praat ook constant over een unitaire kieskring, wat in zijn referentiekader duidelijk nare gevoelens oproept). Manifest onjuist, ideologie wordt hier niet mee bevoordeeld, wel is er stuwing om over de taalgrens samen te werken rond ideologische thema’s. Als je kernthema’s Vlaamse onafhankelijkheid zijn, zal je lang kunnen zoeken in Wallonië voor een sparringpartner… De nationale kieskring is een federale logica - zij bestaat in alle federale landen die een gezonde federale dynamiek nastreven. Veel Vlaamse partijen zijn bang: nationalisten verafschuwen het feit dat er in Vlaanderen op Franstaligen kan gestemd worden (het territorialiteitsprincipe wordt niet toegepast). Zij willen de federale staat niet versterken, omdat een zwak federaal dak meer garanties biedt op het binnenhalen van bevoegdheden, en het beslechten van belangenconflicten in hun voordeel (tuin van Meise, geluidsnormen zaventem, nederlands verplicht in sociale woningbouw, financiering nederlandstalig onderwijs in Brussel, jeugdsanctierecht, ….) Het aantal conflicten zal toenemen, omdat er geen duidelijke hiërarchische afbakening is tussen wetgeving van federaal en gemeenschaps/gewest niveau. De partijen die een grote angst aan de dag leggen zijn CD&V, NV-A, Lijst Dedecker, Vlaams Belang en Spirit. De SP.A laat zich in deze meeleiden door haar kartelpartner en haar ex-voorzitter, die een duidelijke Vlaamse lijn uitzette. Enkel Liberalen (gepusht door Verhofstadt) en groenen (gezamenlijke fractie met Ecolo) ,bij de laatste verkiezingen nog geen 1/4 van de stemmen, uiten zich voor de kieskring. Ik vrees daarom voor de uitvoering van een kieskring, omdat vele partijen de laatste jaren ontzettend ‘vervlaamst’ zijn en geen rechtstreeks nut hebben aan die kieskring. Als zelfs de socialisten niet meer kiezen voor electorale pacificatie dan is het duidelijk dat de slinger ver is doorgeslagen. Maar de aanslepende onderhandelingen hebben alvast de weg geëffend voor de aanvaarding van dit idee bij een breder publiek, en het ziet ernaar uit dat dit een serieuze brok wordt voor de Conventie van Wijzen (als ze er komt). Dat is onder andere te danken aan de Paviagroep, die het idee lanceerde in februari 2007. Goede bal!

  57. Rudi Dierick Says:

    Geachte Tim van Brabant: dringend één en andere gaan lezen voor u nog zo’n koddige kolder uitkraamt als beweren dat alle federale landen een unitaire kieskring kennen, of dat Vlaamse partijen bang hebben van frasntaligen die in Vlaanderen op Franstalgen zouden kunnen stemmen:

    1. Het artikel van prof. Storme ontkracht véle feitelijke premssen van Pavia.
    2. Ons dossier Média-mensonges op woordhouden.be bevat o.m. de weerlegging van de leugen (of onwetendheid) als zouden Vlamingen niet willen dat Franstaligen die in Vlaanderen wonen op Franstaligen kunnen stemmen.
    …..

  58. claire Says:

    Het voorstel van de Pavia groep is regelrechte achteruitgang het is het hernationaliserenvan België dat is duidelijk.

    Er moet een volledig nieuwe gedachtengang worden gevolgd. Een voorstel: stel dat we nog enkel regionale verkiezingen zouden hebben. ( een enorme besparing)
    Uit deze verkozenen moet het Nationale Parlement ( Kamer en senaat) en de regionale parelementen worden gevormd. Er moeten maar lijsten worden opgesteld met voldoende kandidaten.
    Eens het nationale parlement gevormd moeten uit hun rangen de ministers worden gekozen. De samenstelling van de regering kan gerust gebeuren door de partijen die de verkiezingen gewonnen hebben zoals nu ook het geval is.
    Natuurlijk moet eerst nog worden uitgedacht wat nog gemeenschappelijk moet worden gedaan. Dit is zeker nog een brede waaier die voor voldoende werk zal zorgen.
    Een ander voorstel: terug een enkele verkiezing. UIt deze verkiezingen worden de regionale parlementen gevormd.
    De regionale parlementen leveren de volksvertegenwoordigers en de senatoren uit hun rangen.
    Uit de regionale regeringen die ook door de regionale parlementen wordne gevormd worden d eministers aangeduid die in de nationale regering moeten plaats nemen. Gezien de meer heterogene bevoegdheden van de Federale regeriong zullen beduidend minder Federale ministers nodig zijn. ( weer een mooie besparing)

  59. Tim Vanbrabant Says:

    Goed dat ik nog eens op deze overigens fijne blog kom kijken, want er worden hier uitspraken gedaan dat mijn broek er verticaal van afzakt.

    Ten eerste aan mr Dierick. Dankuwel dat u zich verlaagt om te repliceren op mijn koddige uitspraak. Inderdaad, nu Verhofstadt stelt in zijn nota dat alle federale landen elementen hebben die centripetaal werken, en dat België deze niet heeft, kan gesteld worden dat alle federale landen een unitair werkend mechanisme hebben dat op het niveau van de hele federatie werkt en aldus door de hele federatie wordt aangesteld. Fout is dat de deelstaten de Bundestreue, die zo noodzakelijk is voor een werkende federatie, amper respecteren. Dat zeg ik niet, maar Robert Senelle, emeritus hoogleraar grondwettelijk recht, en zeker geen verkapte unionist, integendeel. Ik heb zeker mijn huiswerk gemaakt…

    overigens, die website van woordhouden.be situeert zich volgens mij in verdacht hardcore-nationalistische hoek: ieder zijn mening, maar dan moet u de mijne niet gaan bagatelliseren, ze is wel degelijk goed gefundeerd, alleen kopieer ik niet rechtstreeks wat grote denkers als Storme allemaal poneren in hun essays.

    Het voorstel van Claire kan ik niet aanvaarden: het federale niveau, met kamer en daaruit volgend de regering, moet rechtstreeks verkozen worden. Dat is een hoeksteen van de democratie, en een element dat veel te kostbaar is om uit handen van de kiezer te geven. Ik ben daarentegen wel voorstander om de verkiezingen te laten samenvallen, hoewel dat tegen de logica van een federale staat ingaat, maar de praktijk van de laatste jaren doet mij afstappen van dit principe.

    Afsluitend wil ik nog stellen dat de campagne van de Paviagroup een succes is. Nu al heeft dit voorstel het gehaald tot een informele nota van de formateur van de noodregering. Als de heer Leterme het nog oppikt, dan zitten we helemaal gebrand. Het is een sterk voorstel dat de nodige consideratie verdient, maar de fundamentele nood aan centripetale instellingen of mechanismen is onontbeerlijk in een federale staat. Dat kan een federale kieskring zijn, liefst zelfs, en het is oa. dankzij de paviagroup dat dit besef bij de heren en dames politici is doorgedrongen. Aangezien de discussie op deze blog zo stilaan bijna terminaal is, en de reacties niet meer van niveau zijn, lijkt het me zinvol deze blog te sluiten, of ten minste een stille dood te laten sterven…

  60. Jean-Yves Huwart Says:

    Bravo pour la carte blanche de ce week end. Je l’ai commentée sur http://www.jeanyveshuwart.be/2008/01/14/sortir-de-la-pensee-unique-selon-pavia/

  61. matthias Says:

    Tegen dit voorstel kan je heel wat bezwaren hebben, waarvan de meeste al in eerdere commentaren aan bod zijn gekomen. Wat mij eigenlijk het meeste stoort is het uitgangspunt dat je politici van de andere taalgroep kan afstraffen/belonen. Dit lijkt me niet echt doordacht, wanneer men als Vlaming voor pakweg een Waalse politicus stemt straft men eigenlijk terzelfde tijd ook een Vlaamse politici af. Als je dit in een ruimer kader plaatst kan dit volgens mij voor stevig wat praktische problemen zorgen (lees: van die problemen die de democratie niet bepaald ten goede komen). Ik zal het hier kort proberen uit te leggen met een concreet voorbeeld.
    Wat als pakweg de MR in Wallonië wordt afgestrafd (dus via de provinciale kieskringen), maar tegelijk de Vlamingen massaal op de MR stammen (dus via de federale kieskring). In zo’n geval gaat de MR volgens de ene logica achteruit, maar via de logica van een federale kieskring vooruit. Welke conclusies moet men daar dan uit trekken? Heeft de MR dan gewonnen of verloren?
    1) Als men in dit geval argumenteert dat men moet voortgaan op het resultaat dat behaald werd door de provinciale kieskringen geeft men toe dat de federale kieskring uiteindelijk toch niet de doorslag gaat geven.
    2) Als men beweert dat het toch niet zal voorkomen dat de ‘federale’ resultaten (sterk) zullen afwijken van de ‘provinciale’ resultaten geeft men evengoed toe dat de federale kieskring echt geen verschil zal maken. Een systeem dat uiteindelijk toch geen verschil zal maken, zitten we daar echt op te wachten?
    3) Als men voortgaat op het resultaat van de federale kieskring negeert men de wil van de Waalse kiezer, en het gaat in dit concreet voorbeeld nota bene over een Waalse partij…

    Waar is de democratische meerwaarde van een federale kieskring? Alles nog wat complexer maken kun je toch bezwaarlijk een vooruitgang van de democratie noemen?

  62. Jonathan Says:

    Waarom een federale kieskring voor slechts 10% van de Kamer? Waarom niet op federaal niveau niet alleen een federale kieskring voor heel België maar ook nationale partijen? Analoog met de ontwikkeling van het Europees Parlement (Europese Groenen). Zodat MR en Open VLD bijvoorbeeld voor de federale verkiezingen één lijst hebben onder de naam Parti liberale belge/Belgische Liberale Partij. Op gewestelijk niveau kan het huidige politiek partijenstelsel gehandhaafd blijven. Maak van Brussel een federaal district (i.p.v. een Vlaams-Waals condominium) waar alleen de nationale partijen verkiesbaar zijn. Fuseer ook Wallonië met de Franstalige gemeenschap (en schaf dergelijke liaisons voor Brussel af), en geef Eupen-Malmedy een status aparte, als (cultureel) autonome provincie van Wallonië (à la Kosovo 1999-2008). Dan houdt men een confederaal België over met twee homogene deelstaten, een federale hoofdstad, een autonome Duitstalige provincie en een federale regering. Weliswaar is het nu ongeveer ook zo, maar er zijn veel overlappende competenties en juist de reikweidte van de Franstalige gemeenschap over Brussel is absurd. Baken die gebieden duidelijk af, dan weet iedereen waar ze staat en zijn verantwoordelijkheden voor iedereen zichtbaarder en “more accountable”.

  63. Hélène Berger Says:

    Une circonscription nationale dans un Etat fédéral est une anomalie.
    Ce qu’il faut mettre en place, c’est un vrai Sénat des régions et communautés, où chacune d’entre elles dispose d’une représentation égale. Mais évidemment, cela, les Flamands n’en veulent à aucun pris parce que cela reviendrait à les minoriser dans un Etat où ils sont majoritaires.
    Bref, l’Etat fédéral belge ne fonctionne pas et ne fonctionnera jamais, parce que les Flamands ne sont pas dans une logique fédérale à plusieurs partenaires, mais bien embarqués dans la construction d’un Etat-nation flamand totalement anchronique.
    Du point de vue francophone, il n’y a plus qu’à leur souhaiter bon vent tout en leur disant clairement qu’ils n’auront pas notre capitale.

  64. mirc Says:

    set by Libra

  65. Yannig Merelmans Says:

    Misschien kan een mathematisch compromis tss. de actuele posities bestaan in het uitwerken van een bikameralisme waarbij één kamer vertegenwoordigers van de deelgebieden herbergt, en een andere kamer (een proportioneel aantal) vertegenwoordigers die vanuit heel België rechtstreeks verkiesbaar zijn.

    De legislatieve procedure zou grotendeels dezelfde kunnen blijven; het zou product van de omvorming van Senaat en Kamer kunnen betekenen. Dit betekent zowel een versterking van het land bij middel van een wetgevend orgaan gedragen door alle inwoners afzonderlijk, als van de deelgebieden an sich.

  66. sohbet Says:

    Hello!

    Thank you..

  67. mirc Says:

    PaLeoN

  68. mirc Says:

    Hello!

    Tank you.

  69. chat Says:

    Hello!

    thank you..

  70. guzel sozler Says:

    Where:D

  71. Leo Says:

    Bezoek de volgende blog en wees uitgenodigd op een zeer interessante bijeenkomst.

    http://federalism-federalisme.blogspot.com/

  72. banka şubeleri Says:

    Met de mogelijkheid om zowel eentalige als tweetalige lijsten in te dienen en met de mogelijkheid om verbindingen tussen lijsten aan te gaan.

  73. lazer epilasyon Says:

    good article, thanx a lot admin.. Du point de vue francophone, il n’y a plus qu’à leur souhaiter bon vent tout en leur disant clairement qu’ils n’auront pas notre capitale.

  74. prostat Says:

    Dan houdt men een confederaal België over met twee homogene deelstaten, een federale hoofdstad, een autonome Duitstalige provincie en een federale regering.

  75. steven Says:

    Ik onderschrijf volledig het principe van een federale kieskring, omdat dit meer democratie oplevert: Ministers in de federale regering moeten immers door elke burger in het land beloond of afgestraft worden, wat nu niet kan. Het voorstel van Pavia heeft echter wel enkele aanpassingen nodig, zoniet wordt het een maat voor niets.

    1. Het aantal “federale” verkozenen is m.i. te klein, ik zou veeleer naar een 30-tal personen gaan (met afschaffing van de rechtstreeks verkozen Senaat - in de plaats daarvan een Senaat samengesteld uit verkozenen uit alle Parlementen, met specifieke bevoegdheden, bv ratificatie van gemengde internationale verdragen).

    2. Belangrijker: ofwel moet elke burger een “dubbele federale stem” kunnen uitbrengen, ofwel moet de mogelijkheid bestaan op verschillende partijen tegelijk te stemmen. De ‘eerste keuze’ zal immers meestal iemand van de eigen taalgroep zijn, maar dat betekent niet dat men ook niet iemand van de andere taalgroep wil belonen of afstraffen. Wie meent dat men zijn ‘eerste keuze’ echter zal opgeven voor het tweede, is niet realistisch. Wie hoopt op lijstbindingen of nationale partijen al evenmin. Enkel indien er een reele kans is dat de kiezer ook op een kandidaat van de andere taalrol stemt, zullen de politici in hun electorale profilering met deze mogelijke stemmen rekening houden. En zullen de media ook de politieke actualiteit in het andere landsdeel volgen. Het mogen uitbrengen van meerdere stemmen, of stemmen op verschillende lijsten, is overigens niet minder democratisch dan de huidige situatie - enkel moeilijker om te tellen, maar met de huidige electronische verkiezingen kan dat geen probleem zijn.

    3. Tenslotte - maar dit staat los van de federale kieskring als dusdanig - zou ik er ook voor pleiten om terug te keren naar kleinere kieskringen voor de “niet-federale” kandidaten. Het is belangrijk voor de democratie dat verkozenen ook dicht bij de mensen staan. Meest voor de hand liggend zijn de vroegere arrondissementele kieskringen, maar voor mijn part mag het ook om 1 verkozene per district gaan, zoals in vele andere landen (dan wel met een 50% meerderheid in twee rondes). Dit heeft alvast het voordeel dat iedereen “zijn/haar unieke vertegenwoordiger heeft”.

  76. Edward Kosatka Says:

    Ik ben voor een federale kieskring, maar dit voorstel is belachtelijk ingewikkeld. Laat ons a.u.b alle leden federaal aanduiden, zodat meteen de complexiteit van “dubbele stem” en “dubbele kandidatuur” verdwijnt. Enkel een aanduiding N/F/D volstaat, zodat kiezers weten tot welke taalgroep een kandidaat behoort. De voorgestelde “gegarandeerde vertegenwoordiging”, “aantal kandidaten per lijst”, “lijstverbindingen”, en “verdeling van zetels” is een gruwelijk onding. Laat deze bepalingen gewoon weg, zodat kandidaten met de meeste stemmen verkozen worden, ongeacht hun taalgroep. Dit zal ook automatisch de vorming van taalgroep gemengde lijsten bevorderen.
    Een federale kieskring: ja dus, maar dan een echte, zonder de poespas van gegarandeerde vertegenwoordigingen.

  77. nickler Says:

    Ministers in de federale regering moeten immers door elke burger in het land beloond of afgestraft worden, wat nu niet kan. Het voorstel van Pavia heeft echter wel enkele aanpassingen nodig, zoniet wordt het een maat voor niets.

  78. resimler Says:

    thanks

  79. resimler Says:

    mercii

  80. Daniël Verhoeven Says:

    Sta er volledig achter. Heb touwens op mijn Blog verschillende artikels geschreven om de toenadering tussen Noord- en Zuid Belgie te ondersteuenen. De meeste vind je onder de URL:
    http://2bloggen.org/category/anti-nationalism/

  81. Daniël Verhoeven Says:

    Sta er volledig achter. Heb touwens op mijn Blog verschillende artikels geschreven om de toenadering tussen Noord- en Zuid Belgie te ondersteunen. Kwesties als taal protectionisme, de overheersing van nationalistisch denken en discriminatie komen er in aan bod. De meeste vind je onder de URL:
    http://2bloggen.org/category/anti-nationalism/

  82. Marc MALVOZ Says:

    Bonjour à tous,

    Je dois avouer que cette proposition me laisse perplexe…

    En effet, si cela fait des années, maintenant, que trouve notre système de vote fédéral discriminatoire (Les wallons, quelque soit leur régime linguistique réel, ne pouvant voter que pour partis francophone, les falmands que pour des partis du nord et les bruxellois en fonction du régime linguistique qu’il déclare avoir lors du vote (donc virtuellement pour n’importe quel parti…)), je suis par contre assez opposé au principe de “représentation garantie”…

    En effet, si votre répartition prend réellement compte de la proportionalité des masses électorales, Pourquoi vouloir garantir des nombres ou même des proportionalités? Les votes des citoyens le feront de eux-même…

    A moins que vous trouviez inadmissible qu’une francophone vote pour un représentant flamand et inversément…

    De plus, votre système présente un sérieux soucis dans le temps car que se passera-t-il si un jour les proportionalité dans notre état change? Changer la loi sera extrèmement difficile comme toujourset dès lors, en attendant ce changement, une communauté sera surreprésenté et l’autre sous…

    Personnellement, je suis pour une circonscription nationale pour le parlement fédéral mais je pense qu’il ne dois pas y avoir de “représentation garantie” afin de garantir la démocratie à long terme…

    Bien à vous.

  83. F. Says:

    In het nieuwe boek van Erik De Bruyn (rooddruk voor een nieuw socialisme) gaat er heel wat aandacht naar het invoeren van een nationale kieskring om zodoende onze politiek daadkrachtiger te maken. Een lezing meer dan waard.

  84. Mark Mergaerts Says:

    Ik ben voorstander van de verdwijning van België - of hooguit van een confederale rompstaat met minimale restbevoegdheden - maar in tegenstelling tot andere communautaire “scherpslijpers”, zoals ze in belgofiele milieus graag worden genoemd, heb
    ik weinig problemen met een federale kieskring. Ik beschouw het idee als een eerder aandoenlijke spielerei die - als ze ooit in praktijk wordt gebracht - ofwel na eerste gebruik met enige gêne zal worden afgevoerd, ofwel snel uit de gratie van de electorale kopstukken zal vallen en zodoende een onopgemerkte dood zal sterven.

    Het vaakst aangehaalde argument ten voordele van een federale kieskring is dat de kiezer langs die weg politici met een federaal mandaat kan “belonen” of “afstraffen” over de grenzen van de eigen taalgroep. Hoe dit gaat werken ontgaat mij. Zo zal de “beloning” allicht bestaan uit een groot aantal voorkeursstemmen uit de andere taalgroep; of de populariteit van de betrokkene aan beide kanten van de taalgrens wel op dezelfde motieven steunt, blijft echter een open vraag. Het meest markante (en Paviagroep of niet, ook zowat het enige) voorbeeld van een federaal populair politicus in deze generatie is
    Guy Verhofstadt. Knap voor hem, maar draagt Franstalig en Nederlandstalig Belgiê hem om dezelfde redenen op handen? Is aan Franstalige zijde misschien zijn achtjarige communautaire inertie niet een van de belangrijkste gronden om hem zo aan de boezem te drukken? Niemand die het kan zeggen.
    Verder is in het Paviavoorstel een politicus niet gedwongen zich op een federale lijst kandidaat te stellen. Wie enkel naar electoraal succes binnen de eigen taalgemeenschap streeft, heeft daartoe het volste recht en zal zeker niet geneigd zijn een verkiezingsoverwinning te minimaliseren omdat ze niet mee door de “overkant” werd gedragen.

    Voor het afstraffen gelden even grote beperkingen. Geen van beide taalgemeenschappen kan uiteindelijk een kandidaat van de andere gemeenschap wegsturen als die kandidaat in de eigen gemeenschap voldoende steun behoudt. Franstalige Belgen mogen nog zo’n diepe afkeer hebben van het communautaire profiel van Yves Leterme, hun mening zou zonder meer overspoeld worden door de 800.000 Vlaamse voorkeursstemmen. Omgekeerd is er bijvoorbeeld niet de minste kans dat ik als Vlaming de kwaadwillige incompetentie van een Didier Reynders kan aanpakken; de MR is immers voldoende sterk in Brussel en Wallonië om zijn positie veilig te stellen.

    Laat ons nog aannemen dat al het voorgaande enkel geldt binnen een oude politieke cultuur en dat uit de federale kieskring alsnog een nieuw type van “nationale” politicus groeit. Vertrouwt de Paviagroep erop dat die wonderlijke nieuwe figuur ook een “nationale” opinie gaat doen groeien: een coherente en communautair neutrale visie op economie en maatschappij, een “bloesem van eendracht” die klaar is om te ontluiken en alleen door achterhaalde taalkortzichtigheid wordt gefnuikt? Of gaan deze nationale figuren zich enkel kunnen handhaven op een kleur-, reuk- en smaakloos platform dat niemand en daarmee iedereen pijn doet, kortom: een voortzetting van de huidige federale blokkering maar dan voorgesteld als wijsheid en redelijkheid?

    Ik blijf ervan overtuigd dat het uiteendrijven van de Belgische gemeenschappen een natuurlijk en onvermijdelijk proces is, en dat alle verdere verschuivingen in de staatsstructuur niet meer dan geleidelijke aanpassingen aan die onomkeerbare evolutie zullen zijn. Het staat iedereen vrij om met democratische middelen het tij te willen keren. De federale kieskring zal echter geen tij doen keren. Het is hooguit een fragiel dammetje, maar wat mij betreft: wie het eens proberen wil, die mag.